Nangongzu

2009.12.09

 

วันนี้เร่งอัพทริปนี้ให้เสร็จเลย  ทีเดียว

เดี๋ยวจะไม่มีเวลาแล้ว

 

 

หลังจากการเดินทางอันแสนยาวไกล  ก็มาถึงแล้ว อุทยานแห่งชาติน้ำหนาว  ที่ๆเราจะพักกันคืนนี้

ไปติดต่อเช่าเต๊นท์ (เย้ ได้นอนเต๊นท์แล้ว) แล้วก็บรรทุกใส่รถไปหาที่เหมาะๆ

ได้ที่แล้ว  ลงมือ กางเต๊นท์  แบบ..ทุลักทุเล

 

ใช้เวลาในการกางนานมาก  จนเจ้าหน้าที่เค้าทนไม่ไหว  มาช่วยกาง

 

อันนี้เป็นเต๊นท์แบบเปล ของพี่ที่อยู่ข้างๆ แกแนวมากๆเลย มาคนเดียวด้วย เจ๋งมากเพ่

 

ไอ้แบบนี้เค้าเรียกใช้ได้เปล่าหว่า ..เฮ้อ

 

กางเรียบร้อยแล้วก็ไปหาไรใส่ท้องกัน  ที่นี่มีร้านอาหารหลายร้าน  ของกินเพียบ

เนื่องจากไม่ได้ต้องขึ้นเขาเหมือนอย่างภูกระดึง หรือภูทับเบิก

อ้วนได้อีก

ที่พัก นั่งรับประทานอาหาร

ที่ถ่ายรูป ให้รู้ว่ามาถึงแล้ว

หลังจากกินไปกันจุบจิบ แล้วก็กลับมาเต๊นท์ อาบน้ำ่อาบท่า

อากาศที่นี่หนาวค่ะ  ..แต่อาบไหว อาบน้ำเย็นๆแล้วไม่หนาวแล้วนะ

ที่นี่เค้ามีสโลแกนปะไว้ที่ห้องอาบน้ำด้วยว่า 

" มาน้ำหนาว อาบน้ำอุ่นเสียดายแย่ " อ่ะค่ะ..

อาบน้ำเสร็จก็มึดพอดี  คนเต๊นท์อื่นเค้าไปส่องสัตว์กัน แต่พวกเรา ทำอย่างอื่นค่าาา

 

อย่าคิดมาก.. กินหมูกระทะจ้า

 

กินหมูกะทะหน้าเต๊นท์..55 บอกแล้วว่าอาหารเพียบ

บรรยากาศ camping มากๆ 55

 

คืนนั้นนอนแบบ คลุมสี่ชั้น เสื้อ เสื้อกันหนาว ถุงนอน และผ้าหุ่ม

และ ถุงมือ ถุงเท้า หมวก ต่างหาก

.

.

.

 

 

เช้าแล้วเก็บเต๊นท์

 

 

กินหาอาหารเข้า  ข้าวต้มหมู  อร่อยค่ะ ขอบอก

ยืนยันความอร่อย

 

 

มีปาท่องโก๋จิ้มนมด้วย

เอร็ดอร่อย

กินอื่มแล้วก็ออกจากน้ำหนาว แต่ยังไม่ได้กลับบ้าน  การเดินทางยังไม่จบค่ะ

คนขับรถนั้น ติดอกติดใจร้านกาแฟ คอฟฟี่ฮิล ที่ได้เคยไปเมื่อครั้งที่ไปภูทับเบิก เป็นอย่างมาก

ครั้งนี้ไหนๆก็อยู่เพชรบูรณ์  ก็เลยขอกลับไปเก็บความประทับใจอีกครั้งนึง

 

 

 

แต่ครั้งนี้ คอฟฟี่ฮิล เปลี่ยนไปแล้ว รถจอดยาวเกือบกิโล

คนเยอะมากๆ กลายเป็นที่ๆนักท่องเที่ยวจะต้องแวะแล้ว  ต่อไปอาจมีทัวร์มาลง

สังเกตุคน เยอะมาก พวกเราก็เลยนั่งจิบกาแฟกันแบบรายล้อมด้วยฝูงชน

ถ่ายรูปแค่พอประมาณ

ส่วนใหญ่ก็เหมือนเดิม เพิ่มของตกแต่งบางอย่างเข้ามา

วิวงามหลาย.. เหมือนเดิม

เพิ่มรถคันนี้ด้วย ..ดูคนสิคะ เยอะมากกก (ตัวอ้วนแอ๊บแบ๊ว)

 

ออกจากคอฟฟี่ฮิล แล้วก็ตรงไปที่ร้านของฝาก ซื้อของนั่นนี่โน่น ฝากคนนั้นคนนี้กันพอกระเป๋าเบา

แล้วก็มุ่งหน้าสู่ กรุงเทพฯ ไปส่งตัวอ้วน

 

และ

 

แวะกินอาหาร (กินอีกแล้ว)  ที่ร้านคุณตา อยู่ที่เมืองเพชรบูรณ์

ขนมจีนมาเป็นชุด สั่งน้ำยาอะไรก็ถ้วยละ 10 บาท แต่แกงเขียวหวานกับน้ำเงี้ยวแพงกว่า จำราคาไม่ได้

ร้านนี้อร่อยทีเดียว สั่งน้ำยาป่า แกงเขียวหวาน น้ำเงี้ยว ทอดมันปลากราย (อร่อยมาก) และไก่ทอดสมุนไพร

อ่อ ..มีน้ำพริกด้วย อันนี้ก็อร่อย

ขนมจีนหลายสี

 

หลังจากอิ่มกันมื้อนี้แล้ว..ก็ตรงดิ่งเข้ากรุงเทพฯ

 

แต่

 

เรื่องไม่จบแค่นั้น  เพราะมันมีเหตุให้ต้องเข้าไปขับรถเล่นในเมืองสระบุรีกันด้วย

เหอๆ เนื่องจากพี่ที่ออฟฟิศท่านหนึ่ง ไ้ด้เอ่ยปากก่อนออกเดินทางว่า ให้แวะแถวๆสระบุรีหน่อย

จะฝากซื้อพันธุ์ต้นองุ่น ที่จะไปปลูกที่บ้านในกรุงเทพฯได้ ไอ้เราก็หาไม่เจอสักร้านระหว่างทาง

โทรไป พี่แกก็บอกว่าให้แวะไปที่มวกเหล็กหน่อย ที่นั่นอ่ะมี

 

จริงๆแล้วถ้ารีบกลับก็ไม่ต้องก็ได้นะ แต่..คนขับรถของพวกเราอ่ะดิ่ มันก็อยากจะปลูกเหมือนกัน

เลยหาเส้นทางเลี้ยวเข้ามวกเหล็ก 

 

น้องอีกคนมันก็อยากจะซื้อกระหรี่ปั๊บอร่อยๆ ของแท้ สระบุรี เสียด้วย ก็ได้เปลี่ยนเส้นทางกันตรงจุดนี้

 

เข้ามวกเหล็ก  แต่เกือบได้ไป โคราชซะแล้ว  เลี้ยวไปเลี้ยวมา เข้ามาในตัวเมืองสระบุรีซะได้

(อันที่จริงแถวบ้านเรียกหลงทางนั่นเอง)

 

ก็เลยได้แวะซื้อกระหรี่ปั๊บออริจินอล ในเมืองสระบุรีก่อนจะเลิกล้มความตั้งใจซื้อพันธุ์ต้นองุ่น

 

มุ่งหน้าเข้ากรุงเทพฯ 

 

แต่..

 

(หลายแต่เหลือเกิน)

 

สงครามยังไม่จบอย่างเพิ่งนับศพทหาร  55 เกี่ยวไร

 

สมาชิกอยากจะกิน ซิสเล่อร์ เหอๆ

ได้กินจริงๆด้วย ก่อนจะปล่อยให้ตัวอ้วนลงที่กรุงเทพฯ

แล้วเพื่อนสมาชิกก็ขึ้นมอเตอร์เวย์  กลับจันทบุีรีกันโดยสวัสดิภาพ

 

 

จบทริป  รักแล้ว..รักเลย  

 

จริงๆแล้วน่าจะเป็นทริป ภาคเหนือตอนล่าง ภาคกลางตอนบน ภาคอีสานตอนซ้าย โอย ..ปวดหัว

ปล.  กินซิสเล่อร์ไมไ่ด้คุ้มเล้ย..เนื่องจากตัวอ้วนอิ่มมากๆๆๆๆๆ ก็กินมาตลอดทาง

 

 

 

 อยากใส่เพลง

เอาเพลงนี้แล้วกัน เอ็มร้องได้ใจมากๆ ชอบๆ

กำลังอิน T^T

 

เกลียดเธอไม่ลง

สอนให้รู้หน่อย ให้ตาสว่าง
สอนให้คิดบ้าง ให้ฉันโกรธแค้นเธอ
สอนให้รู้สึก ว่าทุกข์ที่เจอ
เพราะว่ารักเธอ ก็เลยเจ็บแบบนี้

ถึงจะรู้ แต่ก็ทำไม่เป็น
ทั้งที่เห็น ว่าเธอทำขนาดไหน

ฉันก็เกลียดเธอไม่ลง
ถึงจะอยากเกลียดเธอแทบตาย
ได้แต่เก็บมันข้างใน
แล้วก็เจ็บใจตัวฉันเอง
ที่มันโกรธเธอไม่ได้
ถึงจะอย่างไรก็รักเธอ
ได้แต่ถามกับตัวเองอยู่เสมอ
จะให้ฉันเลิกรักเธอได้อย่างไร

ทั้งที่น่าโกรธ โกรธแค้นชิงชัง
ทั้งที่หลายอย่าง ถูกเธอทำช้ำใจ
ทั้งที่รู้อยู่ ที่รักเธอไป
ฉันต้องเสียใจ ที่เธอไม่เหลียวแล

ถึงจะรู้ แต่ก็ทำไม่เป็น
ทั้งที่เห็น ว่าเธอทำขนาดไหน
ฉันก็เกลียดเธอไม่ลง
ถึงจะอยากเกลียดเธอแทบตาย

ฉันก็เกลียดเธอไม่ลง
ถึงจะอยากเกลียดเธอแทบตาย
ได้แต่แอบนอนร้องไห้
แล้วก็เจ็บใจตัวฉันเอง
ที่มันโกรธเธอไม่ได้
ถึงจะอย่างไรก็รักเธอ
ได้แต่ถามกับตัวเองอยู่เสมอ
จะให้ฉันเลิกรักเธอได้อย่างไร

ฉันก็เกลียดเธอไม่ลง
ถึงจะอยากเกลียดเธอแทบตาย
ได้แต่แอบนอนร้องไห้
แล้วก็เจ็บใจตัวฉันเอง
ที่มันโกรธเธอไม่ได้
ถึงจะอย่างไรก็รักเธอ
ได้แต่ถามกับตัวเองอยู่เสมอ
จะให้ฉันเลิกรักเธอได้อย่างไร

ปล.เนื้อร้องอาจเป็นเวอร์ชั่นพี่โบ สุนิตา